Ιστορία του Blackjack (21 – Μπλακ τζακ)

Όλα τα παιχνίδια τράπουλας έχουν μία μοναδική ιστορία το καθένα. Πολλές φορές ωστόσο οι ιστορικοί και οι ερευνητές δεν βρίσκουν όλη την ιστορία του παιχνιδιού. Έτσι και με το Blackjack η ιστορία του δεν έχει αποκαλυφθεί πλήρως έως τις μέρες μας.

Οι περισσότεροι ιστορικοί σήμερα συμφωνούν ότι οι ρίζες του Blackjack βρίσκονται στη Γαλλία του 17ου αιώνα όπου υπήρχε ένα παιχνίδι που λέγοταν Vingt En Un και παίζοταν στα casino της Γαλλίας. Το όνομα του παιχνιδιού αυτού σημαίνει 21 στα γαλλικά και αν και οι κανόνες του δεν ήταν ίδιοι με αυτούς του Μπλάκτζακ, πιστεύεται ότι αυτό ήταν το πρώτο παιχνίδι τέτοιου τύπου.

Οι διαφορές του Vingt en Un με το Μπλακτζακ ήταν ελάχιστες. Για παράδειγμα, ο διπλασιασμός του στοιχήματος επιτρέποταν μόνο για τον dealer σε αντίθεση με το blackjack που παίζουμε σήμερα όπου επιτρέπεται ο διπλασιασμός από τον παίκτη. Επίσης έπρεπε να ποντάρεις μετά το τέλος κάθε γύρου. Ωστόσο ο στόχος του παιχνιδιού ήταν ο ίδιος με τον σημερινό: Να καταφέρεις να πετύχεις ακριβώς 21 με τα φύλλα σου.

Την εποχή εκείνη υπήρχε και ένα άλλο παιχνίδι που λεγόταν Seven and a Half. Σε αυτό το παιχνίδι ο στόχος ήταν να πετύχεις να έχεις κάρτες αξίας 7,5. Οι κάρτες με αριθμό 7,8 και 9 μέρταγαν για 1 πόντο ενώ οι φιγούρες για μισό. Στο παιχνίδι συμμετήχαν μόνο αυτά τα φύλλα της τράπουλας. Πιστεύεται ότι από αυτό το παιχνίδι επικράτησε ο όρος “bust” ή στα ελληνικά “κάικα”.

Το blackjack απέκτησε ιδιαίτερη δημοτικότητα όταν διαδόθηκε στη βόρεια Αμερική. Εκείνη την εποχή τα παιχνίδια τράπουλας επιτρέποταν παντού στην Αμερική. Πολλοί τζογαδόροι τότε κατάλαβαν την προοπτική του παιχνιδιού και έγραψαν μέχρι και βιβλία για τη στρατηγική στο blackjack. Δυστυχώς, στις αρχές του 19ου αιώνα, το μπλακτζακ και γενικότερα οποιοδήποτε παιχνίδι τζόγου απαγορεύτηκε στην Αμερική καθώς η τότε κυβέρνηση πίστευε ότι διαφθείρεται η κοινωνία. Αυτό γρήγορα δημιούργησε ένα δίκτυο παράνομου τζόγου και έτσι η κυβέρνηση αναγκάστηκε να νομιμοποιήσει τον τζόγο κατά τη δεκαετία του 1920. Το έκανε στην πολιτεία της Nevada και έτσι γενήθηκε το γνωστό Las Vegas.

Το 1953 έγινε η πρώτη προσπάθεια για πραγματική μελέτη του Blackjack με μαθηματικά. Ο Roger Baldwin και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν την έρευνά τους το 1956 με τίτλο “Optimum Strategy in Blackjack”. Μετά την έρευνα αυτή, ο καθηγητής Edward O. Thorp έγραψε ένα ολόκληρο βιβλίο που βασίζοταν σε πολύ πιο εξελιγμένες τεχνικές για το μπλάκτζακ με τίτλο “Beat the Dealer”. Το “Beat the Dealer” έγινε μέσα σε ένα χρόνο απίστευτη επιτυχία και το 1963 έλαβε την πρώτη θέση στα best sellers της New York Times. Τότε τα καζίνο αναγκάστηκαν να τροποποιήσουν τους κανόνες του blackjack. Ωστόσο τα casino γρήγορα κατάλαβαν ότι το σύστημα που πρότεινε ο Thorn και λέγοταν Ten Count, ήταν πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητό από το μέσο παίκτη blackjack αλλά από την άλλη ανέβαζε τη δημοτικότητα του παιχνιδιού στα ύψη. Έτσι γρήγορα επέστρεψαν οι παλιοί κανόνες του blackjack και το παιχνίδι γνώρισε μεγάλη επιτυχία στις δεκαετίες 1960, 70, 80.

Στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου “Beat the Dealer” ο Julian Braun που εργάζοταν ως υπάλληλος στην IBM χρησιμοποίησε τους υπολογιστές ώστε να πραγματοποιήσει μία προσομοίωση του blackjack. Έβγαλε χρήσιμα συμπεράσματα για το παιχνίδι. Επίσης εκείνη την περίοδο ο Lawrence Revere δημοσίευσε το βιβλίο “Playing blackjack as a business”. Το βιβλίο αυτό αγαπήθηκε από πολλούς παίκτες μπλάκτζακ.

Ο ήρωας του blackjack ή αλλιώς ο γνωστός Ken Uston αποτέλεσε είδωλο για εκατομμύρια παίκτες μπλακτζακ με τα τρία του βιβλία: “Million dollar blackjack”, “The big player” και “Ken Uston on blackjack”. Είχε επινοήσει μάλιστα έναν μικρό ηλεκτρονικό υπολογιστή όπου οι παίκτες τον τοποθετούσαν στα παπούτσια τους για να κερδίζουν πολλές χιλιάδες δολλάρια κάθε μήνα στα casino. Αυτό ήταν ίσως ένα από τα μεγαλύτερα κόλπα casino. Αργότερα δημιουργήθηκε επίσης και μία άλλη ομάδα γνωστή ως “MIT blackjack team” η οποία κατάφερνε να κλέβει τα καζινο για πολλά χρόνια μέχρι που τελικά πιάστηκε το 1997.